14/12/06

Αναρωτιέμαι γιατί, εκεί που ζήσαμε.. Αναζητάμε να γυρίσουμε ξανά. Έστω για λίγο, να θυμηθούμε, ακόμα και αν δε ζήσαμε τις πιο όμορφες στιγμές.
Με τους τόπους δενόμαστε, όπου δώσαμε ένα κομμάτι ψυχής, ακόμη κι αν πονέσαμε.. Γυρνάμε ξανά… όπως ο δολοφόνος στον τόπο του εγκλήματος… να δούμε μια φορά ακόμη .. Να δούμε αν κάτι άλλαξε ή αν όλα είναι ίδια.
Να γευτούμε μια φορά ακόμα τη στιγμή εκείνη του παρελθόντος, κι ας πονέσαμε… κι ας κλάψαμε…
Κι ας πόνεσα …ποιο κομμάτι της ψυχής μου έχασα? Που το άφησα?
Τρέχω να μαζέψω σκόρπιες αναμνήσεις και ζωές,
Αμέτρητα δάκρυα και βράδυα,
Μοίρασα τη ζωή μου σ’αυτά τα στενά.
Πάντα γυρνώ και πάντα θα γυρίζω. πότε συχνά και πότε πιο σπάνια. Όταν θελήσω να κοιτάξω πίσω θαρρώ.
Πάντα εδώ και πάντα εκεί. μοιρασμένη σε κομμάτια μια ψυχή.
το τώρα εδώ. Εκεί το πάντα. Στα λημέρια τα ίδια γυρνάω πάντα.
Τους φίλους μου ψάχνω τους παλιούς…να μου θυμίσουν …. Εκείνους τους καιρούς. Τους καιρούς που ήμουνα ακόμη παιδί. που ελαφριά ήταν ακόμη αυτή η ψυχή.
14/12/06