Παντα Διαχρονικό - Ασόψεται το είδος μας

Ξέχασα πως τα όνειρα ήταν οδηγοί μου…
Οδηγοί για τη ζωή.. Για το τι θέλω… και ξέχασα… τι θέλω… ποια είμαι.
Και τώρα μετά από τόσο καιρό θυμάμαι … θυμάμαι τα όνειρα μου…
Και πονώ!
Επειδή δεν τους έδωσα σημασία…
Μα ποτέ δεν είναι αργά..!
απλά αποκοιμήθηκα για λίγο και τώρα είναι η ώρα να συνεχίσω, να ζω … να ονειρεύομαι!!
Θυμάμαι … και αυτό σημαίνει ότι μου δίνεται ξανά η ευκαιρία να ζήσω! και θα την εκμεταλλευτώ όσο περισσότερο μπορώ… όσο πιο εγωιστικά θα μπορούσα ποτέ! Και δε μπορεί να με κατηγορήσει κανείς για αυτό……
22-2-2007