Dali...

Η αγάπη σου με καθηλώνει.



Dali Dali Dali Daliiiiiiiiii

Είναι υπέροχος και αποκρουστικός ταυτόχρονα.

Ειναι θεότρελος. Κατάφερε να ζήσει τη δική του πραγματικότητα, ανάμεσα σε τόσες άλλες. Κατάφερε να απορροφηθεί στην παράνοιά του, εκούσια, ενώ οι περισσότεροι από μας είμαστε αφημένοι στα όρια της κοινής λογικής. Προσπαθούμε να μείνουμε όσο το δυνατόν σε κάποια επικοινωνία με τις πραγματικότητες των άλλων, αλλά έτσι διατηρούμε μια ατροφική πραγματικότητα για μας.

Ο κόσμος θα ήταν ένα αχανές πεδίο γεμάτο από τρελούς ερωτευμένους με τον εαυτό τους και τα παρακλάδια του, αν αφηνόταν ελέυθερος να πετάξει.
Παραμένει όμως εγκλωβισμένος στις αλυσίδες της κοινωνίας και του φαίνεσθαι.

Είναι σπάνιο να βλέπεις κάποιον που πραγματικά απολαμβάνει. Που σκαλίζει την ανατομία της ψυχής του μέχρι να ματώσει και να φτάσει στην πραγματική του αλήθεια.
Που πέρνει του καρπούς του πόνου και των παθών του και τα κάνει έργο.

Για τον Νταλί λοιπόν, αλλά και για την αποστασιοποίηση από τη ζωή τους.