halucinations

Ανοίγω τα μάτια μου
Κοιτώ τριγύρω..
Άνθρωπος πουθενά..
Που πήγαν όλοι?
Μόνη μου περπατώ.
Κοιτώ τριγύρω
Πολιτισμός πουθενά.
Άδειοι οι δρόμοι.
Ένα χέρι πουθενά.
Μα εκεί που φοβάμαι..
…εκεί που κοιμάμαι…
…εκεί που τα χάνω…
Δεν ξέρω τι κάνω..
Αρχίζω να τρέχω..
Ψυχραιμία δεν έχω.
Στη σιωπή παλεύω…με κάτι κρυμμένο
Σκοτάδι παντού!
Ησυχία στο νου..
Και μια κραυγή… ξαφνικά στη βροχή
Φρέσκο το χώμα..
Πεσμένο το σώμα.. Εξαντλημένο.. Σαν να ψάχνει κάτι θαμμένο..
Μέσα στα ερείπια ψάχνω διαλυμένο..
Ένα κουτί, που είχα κρυμμένο
Τα’αγγίζω είναι βρεγμένο…
Απόένα πράγμα πηχτό..
Μυρίζει σαπίλα, το βλέμμα θολό!
Σαν από εφιάλτη, ξυπνώ.. μα …δεν ήταν όνειρο η.. Μήπως ήταν?
Συνεχίζω το βραδυνό μου περίπατο..
Φαντάσματα κηνυγώ.. Φαντάσματα του παρελθόντος!!!
Της δικής μου αρρωστημένης φαντασίας!!
Και πάλι ξυπνώ, και πάλι τρέχω, και ξανά πέφτω και τον πόνο δεν αντέχω!!
Τρελή μοναξιά μέσα στην τρέλα της κουρασμένης μου ψυχής…
Και πάντα ξυπνώ με μια γεύση από αίμα..
Μια πληγή στο μυαλό, βουτηγμένη στο ψέμα!
Πάντα ξυπνώ σε ένα καινούριο κόσμο
Ένα άλλο όνειρο… και πάλι τρέχω, χτυπώ και πέφτω…
Το χώμα υγρό, μυρίζει βροχή
Στης νύχτας το κενό, κραυγάζει η σιωπή!!
Ουρλιάζει και ενώνεται με τη δική μου κραυγή.

Το βλέμμα θολό… το ψέμα πλησιάζει…!
Το χώμα υγρό…. η ζωή μας τελειώνει…
Βουτιά στο κενό…!
Σσσσ!! Ήρθε η νύχτα…