Κάλεσέ με κάπου.

Μετά από χιλιόμετρα χρόνου, εμπειριών και σκέψης. Μετά από τόση επιτηδευμένη αμνησία
Τα πειστήρια βρίσκονται ακόμα εδώ.

Ένιωσα όμορφα.

Κάλεσέ με κάπου.

Νόμιζα οτι η πρώτη φορά που είχα δει τόσο όμορφο ουρανό ήταν εκείνο το καλοκαίρι στη Σαμοθράκη. Και όμως είχα πει την ίδια ακριβώς κουβέντα λίγα χρόνια πριν. Τον είχα δει μαζί σου. Πολύ πιθανό να τον είχα δει και πιο πριν αλλά να μην το θυμάμαι γιατί ο πόνος της απόστασης έριξε την ανάμνησή αυτή στη λήθη.

Πολύ πιθανό το σώμα μου το αστρικό έχει κάπου αυτή την ανάμνηση και για αυτό της δίνει τόσο μεγάλη αξία.
Το συναισθηματικό είναι αυτό που κυβερνά το φυσικό και ότι το πνευματικό.
Και ας σε ξεγελά για καιρό πολύ. Το συναίσθημα είναι υποκινητής των πάντων. Ντύνεται, αλλάζει μορφές, ταξιδεύει. Δίνει.
Γιαυτό. Κάλεσέ με κάπου.

7.8.2014
ακου

Comments

Popular Posts