Διαγωγή Κοσμιοτάτη
Γενικός Βαθμός:
Καλά
Πολύ καλά
Τι να λέμε τώρα;
Όλοι προάγονται, με το δικό τους τρόπο. Στα δικά τους μέρη.
Τι να τα κάνεις τα κόσμια και τα εγκόσμια.
Έχε γεια καλέ μου κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή.
Θα σε ξανάβρω στους μπαχτσέδες
Το ελπίζω πολύ γιατί η μορφή σου μέχει στοιχειώσει.
Μα τι έχουν τα μάτια και μένουν έτσι στο νου και τρελαίνουν το πνεύμα,
Ω πνευματικέ μου άνθρωπε.
Για πες μου, εσύ που ξέρεις από αυτά.
Γιατί δε βλέπω το φεγγάρι.
Γιατί δεν κοιτώ τα αστέρια;
Καμιά φορα...
Σου είπα ότι μου λείπεις;
Ναι. Μου λείπεις.
Αλλά να μη τα παραλέμε τώρα γιατί κάνουμε και τους σοβαρούς καμιά φορά.
Λόγια του αέρα είναι αυτά, αλλά ο αέρας ξέρει ένα πράμα να το κάνει πολύ καλά. Να ταξιδεύει. Ίσως έτσι και εγώ μάθω να ταξιδεύω από τον αέρα,
Μάθω να βρίσκομαι παντού όπως το νερό, Μάθω να ζεσταίνω όπως η φωτιά και να καίω όταν χρειαστεί.. Τι έμεινε;
Λίγες ώρες αυγής ακόμα. Μα δεν είναι όλα κύκλος; Δεν είναι όλα ζωή; Δεν είναι όλα αγάπη; Έτσι και εγώ θα σ'αγαπώ γιατί είσαι κομμάτι μου. Όπως ο ήλιος, όπως η πέτρα.
Το ρεύμα μέσα μου, που ριγάει και βγάνει μουσική. Μουσική που θέλει να σε φτάσει, να σου πει λόγια να σου πει κραυγές να σου πει τις σκεψεις μου, μα πιο πολύ να σου πει το συναίσθημα, μακάρι να ηταν συν- αυτο το αίσθημα.
Βγάνει μουσική, δυνατή, ζωώδη, παιχνιδιάρικη, ήρεμη και αναπάντεχη, όπως το κύμα, όπως ο αέρας. Όταν παντρεύονται αυτά τα δυο ομορφαίνει ο τόπος. Μεγάλο θέατρο ξεκινά και απολαμβάνει η γης και ο κόσμος όλος.
Και εγώ έπαψα λοιπόν το κάθε συναίσθημα και κράτησα διαγωγή κοσμιοτάτη, όπως του πρέπει κάθε σωστού κοριτσιού. Ακόμα και αν ..
Ακόμα και αν..
Αναπνέω αγάπη και ησυχάζω.
Ηρεμώ όπως η θάλασσα.
Έλα μέσα μου.
8.9.2014
Κ.
Καλά
Πολύ καλά
Τι να λέμε τώρα;
Όλοι προάγονται, με το δικό τους τρόπο. Στα δικά τους μέρη.
Τι να τα κάνεις τα κόσμια και τα εγκόσμια.
Έχε γεια καλέ μου κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή.
Θα σε ξανάβρω στους μπαχτσέδες
Το ελπίζω πολύ γιατί η μορφή σου μέχει στοιχειώσει.
Μα τι έχουν τα μάτια και μένουν έτσι στο νου και τρελαίνουν το πνεύμα,
Ω πνευματικέ μου άνθρωπε.
Για πες μου, εσύ που ξέρεις από αυτά.
Γιατί δε βλέπω το φεγγάρι.
Γιατί δεν κοιτώ τα αστέρια;
Καμιά φορα...
Σου είπα ότι μου λείπεις;
Ναι. Μου λείπεις.
Αλλά να μη τα παραλέμε τώρα γιατί κάνουμε και τους σοβαρούς καμιά φορά.
Λόγια του αέρα είναι αυτά, αλλά ο αέρας ξέρει ένα πράμα να το κάνει πολύ καλά. Να ταξιδεύει. Ίσως έτσι και εγώ μάθω να ταξιδεύω από τον αέρα,
Μάθω να βρίσκομαι παντού όπως το νερό, Μάθω να ζεσταίνω όπως η φωτιά και να καίω όταν χρειαστεί.. Τι έμεινε;
Λίγες ώρες αυγής ακόμα. Μα δεν είναι όλα κύκλος; Δεν είναι όλα ζωή; Δεν είναι όλα αγάπη; Έτσι και εγώ θα σ'αγαπώ γιατί είσαι κομμάτι μου. Όπως ο ήλιος, όπως η πέτρα.
Το ρεύμα μέσα μου, που ριγάει και βγάνει μουσική. Μουσική που θέλει να σε φτάσει, να σου πει λόγια να σου πει κραυγές να σου πει τις σκεψεις μου, μα πιο πολύ να σου πει το συναίσθημα, μακάρι να ηταν συν- αυτο το αίσθημα.
Βγάνει μουσική, δυνατή, ζωώδη, παιχνιδιάρικη, ήρεμη και αναπάντεχη, όπως το κύμα, όπως ο αέρας. Όταν παντρεύονται αυτά τα δυο ομορφαίνει ο τόπος. Μεγάλο θέατρο ξεκινά και απολαμβάνει η γης και ο κόσμος όλος.
Και εγώ έπαψα λοιπόν το κάθε συναίσθημα και κράτησα διαγωγή κοσμιοτάτη, όπως του πρέπει κάθε σωστού κοριτσιού. Ακόμα και αν ..
Ακόμα και αν..
Αναπνέω αγάπη και ησυχάζω.
Ηρεμώ όπως η θάλασσα.
Έλα μέσα μου.
8.9.2014
Κ.


Comments
Post a Comment