χορευω

σαν χορός, ψηλαφωτός, στο σκοτάδι της ύπαρξης μας,
τόσο κοντά στο φως που δε ξεχωρίζεις τη διαφορα
και όμως το λενε φως και ας ειν σκοτάδι, και όμως το λεν σκοτάδι και ας είναι φως.
Δεν είναι να τους κατηγορείς γιατι όταν είναι τοσο κοντα τα πραματα μοιαζουν μεταξύ τους.
Χορός,
μουσική, κύμβαλα, άρπα, αρπιστης το σώμα της φωνάζει, ξεδιπλώνει,
σεντονια πελώρια κρεμοντε απτον ουρανο, ακτινοβολίες σύννεφα,
κλαριά χρωματιστά
Ποιο είναι το πάθος σου με ρωτησε,
ποια είναι η αγάπη σου
τι σε κανει χαρουμενο
Δεν ήξερα να απαντήσω και νόμιζα ότι ημουν χαμένος,
μα αυτά κανεις τα γνωρίζει μόνο όταν τα χάνει, όταν του μενουν πισω
κ ομως η ζωη ειναι συνεχως σε κίνηση.
Σε κίνηση και εγω χορεύω, μαζί σου και χώρια,
με τη σκέψη σου και χωρια,
Δεν μπορείς δηλαδή να χορεύεις μόνος;
Δεν μπορείς να ξαποσταίνεις μόνος;
Να ανασαίνεις μόνος;
Μα ναι..
Και τώρα τι κανεις τότε ;

χορεύω, χορεύω, κυκλωνω αυτά που με χωρίζουν από σενα, κυκλωνω αυτά που προσπαθουν να με περικυκλωσουν και να με καταπιουν ... έτσι τα νικαω Τα κυκλώνω εγώ πρώτα.
Ετσι τα κανω αιώνια, τα κάνω δικά μου
και όταν χορεύω είμαι εγώ πάνω από αυτά, μέσα από αυτά , τα κυριεύω αντί αυτά να κυριεύσουν εμένα.

28.9.2015