ο φανταστικός χρήστης ή δέκτης

Εμπνευσμένο απ'την καθημερινή ζωή αλλά και από το design και διαδικασίες σχεδιασμού προιόντων ή υπηρεσιών όπου οι σχεδιαστές έχουν στο μυαλό τους πάντα κάποιον ιδανικό ή προβληματικό χρήστη.
Τελικά φαίνεται αυτό το χαρακτηριστικό των ανθρώπων δεν είναι μόνο λόγω των διαδικασιών αλλά της επικοινωνίας στην καθημερινότητα. Είναι μια ιδιοσυγκρασία.

Μιλώντας στο φανταστικό δέκτη.


''
Ως δασκαλος (φωτογραφίας) πάντα έχω να κάνω με μαθητές που λειτουργούν και πράττουν συγκεκριμένα. Και έτσι εγώ πάντα πρέπει να τους λέω πάντα τα ίδια. Γιατί ο μαθητής δεν καταλαβαίνει! 

Και έτσι τις προάλες γνώρισα μια κοπέλα που είπε λέει ότι είναι φωτογράφος και εγώ άρχισα να της μιλάω για τη φωτογραφία. Και πως πρέπει να είναι και να φέρεται. 
Αυτή θύμωσε λέει γιατι και καλά δεν την ήξερα, ούτε αυτή ούτε πως ασχολείται με τη φωτογραφία, ούτε αν ασχολείται και με άλλα πραματα, και ότι το γεγονός οτι ασχολειται με την φωτογραφία δεν καθορίζει το άτομο της. Αλλά εγώ εκείνη τη στιγμή έτσι ένιωσα και έτσι της έκανα κήρυγμα για το άτομο της χωρίς να τη ρωτήσω πολλά πολλά. Και της είπα πως είναι ο σωστός μαθητης φωτογράφος! 
Καλά δεν έκανα; 
''

Πόσες φορές ο δάσκαλος παραπονιέται για το μαθητή, ο γονέας για το παιδί, ο/η σύντροφος για τον/την σύντροφο, φίλος για φίλο, κοκ αλλά όχι για τον συγκεκριμένο στη κάθε περίπτωση, αλλά για τον φανταστικό δέκτη. Αυτόν που έχει χτίσει με τα παράπονά του και τις προσδοκίες για το συγκεκριμένο ρόλο.
casting
Έτσι παγιδευόμαστε σε προσδοκίες σε ρόλους εικόνες για να γεμίσουμε τη δική μας μεγάλη εικόνα.

Η λύση έρχεται όταν είμαστε σε κοντινή επάφη με τις ανάγκες και τα συναισθήματα μας και τα επικοινωνούμε αναλόγως, χωρίς διαγνώσεις και χαρακτηρισμούς, αλλά καθαρό συναίσθημα.
Πρώτα για μας τους ίδιους και δεύτερον για τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε.

Εισαγωγή στη Μη Βίαιη Επικοινωνία, Marshall Rosenberg

Bucciarelli, L. (2005): Design collaboration: Who’s in? Who’s out? Chapter in T. Binder & M.  

Don Norman. The Design of Everyday Things

15.10.2015