Ατιτλο
ξέρεις κάτι;
προσπαθεις υπερβολικα
για κατι
περιμενεις
και δεν ερχετε
γιατι το περιμενεις με το φακο
και αυτο φοβαται το τεχνητο φως
κλεισε τα φωτα λοιπον
και αφεσου
αφεσου
ασε τα πολλα λογια
και ακομα ειναι και ο αποηχος
μιλαμε πολυ αλλα δεν κανουμε
αλλα ειναι ακομα ο αποηχος
το αλλα ειναι δικαιολογια διατηρησης της παλιας στασης
ειπε
κλεισε τα φωτα
θα ανοιξουν αλλα ματια
πιο βαθεια , μεγαλα
ασε τα φωτα να σβησουν
σιγα σιγα
αφεσου
***
συντομα
***
θα φτασουμε
μα δε φτανουμε ποτε
γιατι δεν εχει πουθενα να φτασουμε
ειμαστε ηδη εκει
και τοτε γιατι τρεχουμε
γιατι εχει πλακα
ξεχνιομαστε
***
εισαι ομορφη
μα δεν υπαρχει ομορφια εδω
ολα ειναι ενα, πως ξεχωριζεις εμενα απο τα υπολοιπα
αυτο ειναι η ομορφια
αυτο που εχει σχημα
το ασχημο ομως ξεχωριζει πιο πολυ
σημερα
καμια φορα
***
κανε κατι
μη το αφηνεις
κανε κατι
θα περασει το κυμα
θα περασει
μα θα ερθει αλλο
ναι αλλα θα απαντησει στο δικο σου;
ειναι δικο σου το κυμα και οχι εξωτερικο
δεν υπαρχει εξωτερικο
***
Άτιτλο
περιμενω εδω
να γινω κατι
να με κοιταξει
***
τι ειναι το τρεμουλο;
η αντισταση στην κινηση
στη φυσικη ροη
το πεισμα
οι περισσοτεροι ανθρωποι ειναι πεισματαρηδες
θελουν να πουν το δικο τους
και δεν ξερουν καν αν ειναι δικο τους η το δανειστηκανε απο τις προηγουμενες γενιες
εγω ομως ξερω
και καθως κρατω το χερι μου πεισματικα, ενω θελει να ξεκουραστει
αυτο θελει να παει κατω, εγω το κρατω πανω, και δημιουργειτε μια παλη
εσωεξωτερικη
μια παλη αληθοφανης
μια ολοφανερη παλη
του εξω και του μεσα
μα ειναι ολα μεσα εξω
μια αναπνοη, οπως ειπαμε και παλιοτερα.
και κει που αναπνει το εξω-μεσα-εξω
το χερι τρεμοπαιζει σαν φυλο
δηλωνει
υποδηλωνει
φωναζει
μα δεν το ακουει
μα δεν το ακους!
δεν το ακους.. και χανεται στη σιωπη
σβηνει
οχι,
οχι το χερι
τα φωτα σβηνουν
με το ετσι θελω σιγα σιγα
αλλα με σεβασμο, σε περιμενουν, μηπως κανεις την τελευταια κινηση και αφησεις το πεισμα,
αλλα τελικα...
δεν θες να ακουσεις και ετσι φευγει μακρια
το φως
ακολουθα το
μα δεν τρεχεις πια
εχεις αφεθει
επιτελους
επιτουτου
του τελους
δεν εχω να πω πολλα
μα νιωθω τοσα
νιωθω αφανταστα πολλα
με πλημυριζουν
πλημυρα παντου
θαλασσα
κυμματα
αφηνομαι
δεν παλευω πια
μα αφηνομαι
γλυκα με παιρνει ενας υπνος,
το σωμα εχει αφεθει,
συνειδητα η ασυνειδητα
αφηνομαι
ντρεπομαι καμια φορα
συναισθηματα, ετσι κυμματα, ανεβοκατεβαινουν,
ορμες
καμια φορα, ερωτας
αυτα ειναι
κυμματα
ποθος
αναγκη για ενωση
για μοιρασμα
κενο
το κενο ειναι η πιο μεγαλη αγαπη
ο πιο μεγαλος πονος,
μα η αγαπη ειναι πολυ κοντα,
και το μισος κρυβει αγαπη
γιαυτο και γω σε μισω, αλλα πονω τον εαυτο μου ετσι
πονω τον εαυτο μου γιατι δε μου δινεσαι
οπως σε θελω
ενσαρκωνω οσα δε μπορεσες να πεις
ειμαι φερεφωνο μονο
δε νιωθω,
νιωθω
γινομαι
στιγμιαια
ολα αυτα που περνανε απο το σωμα και το μυαλο σου
μα προσεξε
το μυαλο σου νομισε οτι εχει το δικο του σωμα
προσεξε!
το μυαλο σου νομισε
το μυαλο σου
νομιζει οτι εχει δικο του σωμα
οτι το σωμα σου ειναι δικο του
μα δεν υπαρχει κυριαρχια
δεν υπαρχει ιδιοκτησια,
κατω οι αφεντες
το μυαλο νομιζει διαφεντευει
μα θα πεσει , θα φαει τα μουτρα του (γιατι νομιζει οτι εχει τετοια, και τετοια ψαχνει και βρισκει, μουτρα , ομορφια . μα ειναι μια αλλη ομορφια που την νιωθεις, και αλλη αυτη που τη βλεπεις, με αλλα ματια )
θα πεσει
θα κολησει,
σε μια κινηση εφιαλτικα αργη
μια παλη
με τον εαυτο του
με ολους αυτους τους εαυτους
με την κινηση
γιατι εχει μπλεξει την κινηση με την ακινησια
το σωμα ξερει
ακολουθα το σωμα
το σωμα του σωματος
εχει ενα αλλο μυαλο
το δικο του μυαλο
το σωμα ανηκει στη φυση
ανηκει στην αγαπη , στον κοσμικο παλμο
και κει το μυαλο τα μπερδεψε γιατι καπως μπερδευτηκε η καλωδιωση (επαθε ιωση δηλαδη)
και αντιλαμβανεται τον παλμο μεσα απο αριθμους
αριθμοι, αναλυσεις
μετεωρες πτησεις
μετεωρα λογια,
μετεωρολογιες, περι αγαπης και λοιπον αστειων
ενας ειναι ο παλμος και χορευουμε μαζι
και απο αντιδραση , απο καπριτσια, χορευουμε ξεχωριστα,
μα αν κοιταξεις απο ψηλα
απο πολυ ψηλα
εκει που δεν φαινοντε πια τα ορια
τοτε θα δεις
θα το δεις
χορευουμε μαζι
ακομα και το μυαλο
γιατι δεν υπαρχει χωρια
παρα μονο μαζι
αναπνευουμε μαζι
ακου τη μουσικη
για να μη σε ακουνε
δεν εχει σημασια αν σε ακουνε
ακου αυτο.
27.12.2015
προσπαθεις υπερβολικα
για κατι
περιμενεις
και δεν ερχετε
γιατι το περιμενεις με το φακο
και αυτο φοβαται το τεχνητο φως
κλεισε τα φωτα λοιπον
και αφεσου
αφεσου
ασε τα πολλα λογια
και ακομα ειναι και ο αποηχος
μιλαμε πολυ αλλα δεν κανουμε
αλλα ειναι ακομα ο αποηχος
το αλλα ειναι δικαιολογια διατηρησης της παλιας στασης
ειπε
κλεισε τα φωτα
θα ανοιξουν αλλα ματια
πιο βαθεια , μεγαλα
ασε τα φωτα να σβησουν
σιγα σιγα
αφεσου
***
συντομα
***
θα φτασουμε
μα δε φτανουμε ποτε
γιατι δεν εχει πουθενα να φτασουμε
ειμαστε ηδη εκει
και τοτε γιατι τρεχουμε
γιατι εχει πλακα
ξεχνιομαστε
***
εισαι ομορφη
μα δεν υπαρχει ομορφια εδω
ολα ειναι ενα, πως ξεχωριζεις εμενα απο τα υπολοιπα
αυτο ειναι η ομορφια
αυτο που εχει σχημα
το ασχημο ομως ξεχωριζει πιο πολυ
σημερα
καμια φορα
***
κανε κατι
μη το αφηνεις
κανε κατι
θα περασει το κυμα
θα περασει
μα θα ερθει αλλο
ναι αλλα θα απαντησει στο δικο σου;
ειναι δικο σου το κυμα και οχι εξωτερικο
δεν υπαρχει εξωτερικο
***
Άτιτλο
περιμενω εδω
να γινω κατι
να με κοιταξει
***
τι ειναι το τρεμουλο;
η αντισταση στην κινηση
στη φυσικη ροη
το πεισμα
οι περισσοτεροι ανθρωποι ειναι πεισματαρηδες
θελουν να πουν το δικο τους
και δεν ξερουν καν αν ειναι δικο τους η το δανειστηκανε απο τις προηγουμενες γενιες
εγω ομως ξερω
και καθως κρατω το χερι μου πεισματικα, ενω θελει να ξεκουραστει
αυτο θελει να παει κατω, εγω το κρατω πανω, και δημιουργειτε μια παλη
εσωεξωτερικη
μια παλη αληθοφανης
μια ολοφανερη παλη
του εξω και του μεσα
μα ειναι ολα μεσα εξω
μια αναπνοη, οπως ειπαμε και παλιοτερα.
και κει που αναπνει το εξω-μεσα-εξω
το χερι τρεμοπαιζει σαν φυλο
δηλωνει
υποδηλωνει
φωναζει
μα δεν το ακουει
μα δεν το ακους!
δεν το ακους.. και χανεται στη σιωπη
σβηνει
οχι,
οχι το χερι
τα φωτα σβηνουν
με το ετσι θελω σιγα σιγα
αλλα με σεβασμο, σε περιμενουν, μηπως κανεις την τελευταια κινηση και αφησεις το πεισμα,
αλλα τελικα...
δεν θες να ακουσεις και ετσι φευγει μακρια
το φως
ακολουθα το
μα δεν τρεχεις πια
εχεις αφεθει
επιτελους
επιτουτου
του τελους
δεν εχω να πω πολλα
μα νιωθω τοσα
νιωθω αφανταστα πολλα
με πλημυριζουν
πλημυρα παντου
θαλασσα
κυμματα
αφηνομαι
δεν παλευω πια
μα αφηνομαι
γλυκα με παιρνει ενας υπνος,
το σωμα εχει αφεθει,
συνειδητα η ασυνειδητα
αφηνομαι
ντρεπομαι καμια φορα
συναισθηματα, ετσι κυμματα, ανεβοκατεβαινουν,
ορμες
καμια φορα, ερωτας
αυτα ειναι
κυμματα
ποθος
αναγκη για ενωση
για μοιρασμα
κενο
το κενο ειναι η πιο μεγαλη αγαπη
ο πιο μεγαλος πονος,
μα η αγαπη ειναι πολυ κοντα,
και το μισος κρυβει αγαπη
γιαυτο και γω σε μισω, αλλα πονω τον εαυτο μου ετσι
πονω τον εαυτο μου γιατι δε μου δινεσαι
οπως σε θελω
ενσαρκωνω οσα δε μπορεσες να πεις
ειμαι φερεφωνο μονο
δε νιωθω,
νιωθω
γινομαι
στιγμιαια
ολα αυτα που περνανε απο το σωμα και το μυαλο σου
μα προσεξε
το μυαλο σου νομισε οτι εχει το δικο του σωμα
προσεξε!
το μυαλο σου νομισε
το μυαλο σου
νομιζει οτι εχει δικο του σωμα
οτι το σωμα σου ειναι δικο του
μα δεν υπαρχει κυριαρχια
δεν υπαρχει ιδιοκτησια,
κατω οι αφεντες
το μυαλο νομιζει διαφεντευει
μα θα πεσει , θα φαει τα μουτρα του (γιατι νομιζει οτι εχει τετοια, και τετοια ψαχνει και βρισκει, μουτρα , ομορφια . μα ειναι μια αλλη ομορφια που την νιωθεις, και αλλη αυτη που τη βλεπεις, με αλλα ματια )
θα πεσει
θα κολησει,
σε μια κινηση εφιαλτικα αργη
μια παλη
με τον εαυτο του
με ολους αυτους τους εαυτους
με την κινηση
γιατι εχει μπλεξει την κινηση με την ακινησια
το σωμα ξερει
ακολουθα το σωμα
το σωμα του σωματος
εχει ενα αλλο μυαλο
το δικο του μυαλο
το σωμα ανηκει στη φυση
ανηκει στην αγαπη , στον κοσμικο παλμο
και κει το μυαλο τα μπερδεψε γιατι καπως μπερδευτηκε η καλωδιωση (επαθε ιωση δηλαδη)
και αντιλαμβανεται τον παλμο μεσα απο αριθμους
αριθμοι, αναλυσεις
μετεωρες πτησεις
μετεωρα λογια,
μετεωρολογιες, περι αγαπης και λοιπον αστειων
ενας ειναι ο παλμος και χορευουμε μαζι
και απο αντιδραση , απο καπριτσια, χορευουμε ξεχωριστα,
μα αν κοιταξεις απο ψηλα
απο πολυ ψηλα
εκει που δεν φαινοντε πια τα ορια
τοτε θα δεις
θα το δεις
χορευουμε μαζι
ακομα και το μυαλο
γιατι δεν υπαρχει χωρια
παρα μονο μαζι
αναπνευουμε μαζι
ακου τη μουσικη
για να μη σε ακουνε
δεν εχει σημασια αν σε ακουνε
ακου αυτο.
27.12.2015



Comments
Post a Comment