περπατησα στο λιβαδι και δεν ειχε ζωα, αλλα ειχε βουητο και φασαρια
απο εργοστασια και κινητηρες

περπατησα στη ακρογυαλλια και δεν ειχε ζωη η θαλασσα
ηταν σκοτεινη και φαινοταν σαν ακινητη, ή θυμωμενη

περπατησα στα ορη και στις πεδιαδες  και δεν ειχε δεντρα, θαμνους καμια φορα και χορταρι τεχνητο
ειχε μεγαλες δομες, μεταλικες και πετρινες, η τσιμεντενιες


μπηκα στα σπιτια
και βρηκα εκει τα δεντρα
ειχαν γινει επιπλα, και στερεοφωνικα, τα σωθικα της γης
ο αερας
πιατα γκουρμε τα ζωα αντι παρεας
με θερμιδες και θρεπτικα συστατικα
ανοιξα το ψυγειο
και μυρισα τη θαλασσα

δωστε μου πισω τη θαλασσα
το οξυγονο
το τραγουδι των πουλιων

τα ανταλλασω
με ολες τις ανεσεις και το ιντερνετ

με ολα τα ρουχα

να στα δωσω πισω της φωναξα, να μου γυρισεις αυτα που σου πηρα
το οξυγονο, τη γη, το νερο
και αυτη τοτε ανοιξε
και μπηκα μεσα

εκει αποκοιμηθηκα
για παντα.


24.3.2016

Comments

Popular Posts