μεσα

Η ψευδαίσθηση οτι κατι θα ερθει απο εξω,
το φιλι του πριγκηπα  της αφυπνισης
ο λυκος που θα σπασει το τοιχος του σπιτιου με την ανασα του
το μηλο της μεταμορφωμενης μαγισσας

η ψευδαισθηση οτι παντα κατι θα ερθει απο εξω
ειτε η σωτηρια, ειτε ο κινδυνος

και η μερα που συνειδητοποιεις οτι
ολα ειναι μεσα σου
και η σωτηρια και ο κινδυνος ο ιδιος

ειναι οι προβολες σου

η μερα που συνειδητοποιεις
οτι δεν γνωριζεις τιποτα
και οτι ειναι ενταξει

οτι δεν χρειαζεται πια να περιμενεις

δε χρειαζεται πια να κρυβεσαι

ολη αυτη την ενεργεια που χρησιμοποιουσες ως τωρα
για να περιμενεις αυτο που θα ερθει,
οπως επεφτες για υπνο
ξανα και ξανα,
επεφτες σε υπνο πιο βαθυ

ποσους διαφορετικους υπνους εχεις ζησει
ωστε να φτασεις στη στιγμη αυτη
 να ξυπνας απο τον καθε υπνο,
εναν εναν
να ξυπνας,
και να λες ειμαι ακομα εδω;
ακομα δεν εφτασα;

δεν εχεις να φτασεις καπου

μα να αφαιρεις τα πεπλα ενα ενα
τα πεπλα του μυαλου, που σε κρατουν στον πιο βαθυ υπουλο υπνο
δεν υπαρχει θανατος
δεν υπαρχει κακο
δεν υπαρχει καλο ακομα

δεν υπαρχει πριγκηπας,
μονο οσο τον δημιουργεις,
μα τοτε, εσυ εισαι και ο πριγκηπας, και η μαγισσα ακομα
και ο θεος και ο δαιμονας,
εσυ εισαι πισω απο ολα

και παρατα τα επιτελους, για να απολαυσεις την δημιουργια οπως ειναι
σταματα να την ανακατευεις,
αστην να συμβει στην δικη της μαγεια
οπου ειναι ηδη τελεια, και πανεμορφη
δεν χρειαζεται να κανεις τπτ εσυ
τιποτα

μαζεψε την προσοχη σου , απο τα εξω
γυρνα παλι μεσα, και δες
το μαγικο ταξιδι

η αναγκη να φευγεις,
η αναγκη να βρισκεις την ομορφια εξω απο σενα,
καθως ακουσες οτι , δεν ειναι καλα εδω, πρεπει να παμε αλλου να βρουμε την ομορφια
και το πιστεψες,
για χρονια εψαχνες τροπους να φυγεις

ακομα υπαρχουν τοσοι αυτοι που λενε, πρεπει να φυγεις απο δω,
φυγε απο δω, δεν ειναι καλα για σενα,

φυγε
φυγε
φυγε

μα ποιος μενει;
ποιος κοιταει εδω και τωρα;

ετσι το βλεμμα συνιθισμενο να κοιταει μακρια, ξεχναει να κοιταξει μεσα του

γραφω γραφω
για να θυμηθω
για να καταγραψω
αυτα που ηδη ξερω, να τα φερω στην επιφανεια
να τα κοιταξω , να κανω πιο ισχυρους δεσμους

να φτιαξω συνηθειες

πιστευω σε μενα
πιστευω σε σενα

μπορεις να κοιταξεις μεσα σου
να παψεις τη σπαταλαη αυτης της ενεργειας,
που κοιταει συνεχως εξω στο κενο, διχως τελος
διχως ικανοποιηση
σε ενα ατελειωτο ωκεανο απο ιδεες, ελπιδες

κοιταει συνεχως εξω,
ψαχνει καποιος να ικανοποιησει
ψαχνει , σε καποιον να απαντησει, να δειξει οτι ειναι δω
να δειξει οτι αξιζει
να δειξει οτι το κανει καλα
οτι δε φοβαται , οτι ειναι καλο κοριτσι

και μενει να κοιταει μακρια σε εναν ωκεανο
με κυμματα που ερχοντε συνεχως και δε φευγουν
παρεα τα κυματα
παρεα η θαλασσα
παρεα το νερο

οι σκεψεις, συνεχως ερχοντε και δε φευγουνε,

παλλιρροια

να συνειδητοποιησει,
οτι πρεπει να στρεψει αυτο το κοιταγμα προς τα μεσα, και ειναι το πιο εντονο κοιταγμα του κοσμου
τοσο εντονο

ματια σε διαπερνανε,
τοσο εντονα ματια

τρομαχτικα

ποτε σε κοιταξαν τοσο εντονα ματια;
τι θελουν ;
απλα να κοιταξουν;
θελουν κατι;
να σε αγαπησουν;
να καθρευτιστουν

τοση ενεργεια, στο να κρυβεσαι
να κρυψεις αυτο που κανεις, γιατι μπορει να στο κρινουν,
παιρνεις το φαγητο σου και τρεχεις να το κρυψεις να το φας μονη

μπορει καποιος να σου πει οτι δεν ειναι καλο αυτο που κανεις, να κανεις κατι αλλο πιο χρησιμο
αφου υπαρχει καποιος σε αυτο το παραμυθι , που παντα εχει αποψη για αυτα που κανεις αν ειναι καλα και χρησιμα, η αν θα πρεπει να τα αφησεις
και συ δεν θες να τα αφησεις,
και ουτε θες να συγκρουστεις,
μα γιατι απλα δεν αγνοεις;

γιατι αυτα τα ματια αν σε κοιταξουν
τι διαπεραστικα ματια,
σε καρφωνουν

υπαρχουν κατι ματια, που ειναι κενα
ειναι στην υπηρεσια καποιου πνευματος,
υπαρχει ενας ολοκληρος οργανισμος στην πολη
ο οποιος δεν ξερει που παει, μα μονο κοιταει,
συνεχως κοιταει γυρω γυρω
και ψαχνει και αλλα ματια, συνηθως κοριτσιων
για να τα κοιταει
για να βυθιστει μεσα τους
νομιζει εκει θα βρει καποια σωτηρια

νομιζει οτι καποιος θα τον θελει

τι κοιτας;
τι κοιτας;

κοιτα μεσα σου

κοιτα μεσα σου
μεσα
μεσα
μεσα


μεσα

οχι μεσα μου

μεσα σου
δεν εχω κατι για σενα

δεν εχω

μεσα σου

αυτη η αρσενικη αρχη που θελει να κοιταει
να τρυπαει οτι υπαρχει

η δυναμη της φυσης



ονειρα,
μυαλο
ιδεες
ιστοριες

κρυβομαι
παλι , ακομα μια φορα κρυβομαι
μη δουν οτι κλαιω

τι κρυβω καθε φορα

ποιος θα το δει
ποιος να μην το δει

δεν ενιωσα ανετα, δεν ειχε αρκετη εμπειρια,

το λεξιλογιο της αντιστασης - αντιδρασης
γιατι δεν αφηνεσαι

αφησε το

ποσο καιρο το κρατας;

το ιδιο παλιο υφασμα
πισω απο τα μαλλια σου
πισω απο τα χερια σου
πισω απο τη μυτη σου

μυριζεις τη γη
ψαχνεις θαλπωρη
να κρυφτεις
με τη μυρωδια κρυβεσαι
πισω απο τη μυρωδια κρυβεσαι γη

και το ιδιο εργαλειο, γυρνα και επιτιθεται
στην ιδια τη γη
στην ιδια χειρα
στην ιδια

ξεχωριζει , ξεγνωριζει
τα παντα ως ξενα

ολα ξενα

δε σε αναγνωριζω πια

δε σε αναγνωριζω

γιατι γνωρισα τοσο καλα τα ελλατωματα μου
που ξεχασα τις αρετες μου
παραγνωριστικα

απο ανθρωπους φωνες
δυναμωνουν τις δικες μου φωνες
εναντια στον εαυτο μου
αυτο το κατασκευασμα

το κατασκευασμα,
που δεν αναγνωριζω
μια και ειναι ολο τεχνητο

μυριζε μανταρινι μυρισε
κατω απτις μασχαλες τις
ομορφες πασχαλιες, και κρινα
ποδαρακι α
 λυτες πλεξουδες

κορδελες χαλαρες στο στηθος,
μαλακα χερια
παιζουν
τρεχουν
τρεχει
τρεχει τοσο γρηγορα
και γελα

τρεχει νιοτη
τοσο γρηγορα και γελα

εφυγε
φευγει
και εφυγε πρωι κιολας, και ηρθε το μεσημερι
να πει ιστοριες να
ξεχασει
και να θυμιθει το απογευμα
να πλαγιασει με τη νυχτα

σιωπη τα μεσανυχτα
τελευταιος καημος
στεγνο δακρυ
χυθηκε στη θαλασσα

στη θαλασσα του σκοταδιου

τι να σου δειξω;
δεν εχει σημασια,
μονο να δημιουργω θελω
τη στιγμη ετουτη
που θα χαθει,
χανεται
στο ψεμα της ψηφιακης εποχης
ψευδαισθηση

ολα υπαρχουν ταυτοχρονα

οτι σταθερο ειναι και νεκρο
ενας νεκρος κοσμος επιπλεει στο διαστημα,
τοσοι κοσμοι, συντριμια κοσμων επιπλεουν στο διαστημα

ενεργεια, σταθεροποιημενη κινηση , περιμενει το μεγαλο μπαμ,

οτι σταθερο ειναι νεκρο
περιμενει στο διαστημα

ποσες αποτυχημενες προσπαθειες
ξανα και ξανα

δεν υπαρχει τιμωρια, αλλα καθε φορα και πιο εντονη η προσπαθεια καθως λιγοστευει η διαθεσιμη κινηση
πρεπει να φτασεις στην αφυπνιση στριμωγμενος πολυ
τοσο που να καταλαβεις
να συγκεντρωθεις οσο πιο πολυ γινεται στην πιο μικρη τρυπα αυτου του κοσμικου σωματος,
στην αναπνοη

γη



ετσι εδω , δημιουργω κοσμους,
για να φερω τα πραγματα στη θεση τους
στην επιστροφη



24.5.2017