ξεσηκωνοντας τη μεγαλη κουβερτα - εξερευνηση μεσα απο το γραπτο λογο

ξεσηκωνοντας τη μεγαλη κουβερτα
ποια ειναι αυτη η κουβερτα;

(ειναι η φασια;)
οτι ειμαι συνεχως με ενα φρουρο, που ξυπναει μαζι μου και παει για υπνο μαζι μου και δεν χαλαρωνει ποτε παρα μονο οταν κοιμαμαι.
ενας φρουρος που με φυλαει απτο κακο το βλεμμα , τον κακο το λογο, και τις κακες πραξεις, και σκεψεις εκει εξω. Που να φανταζοταν οτι ολα αυτα τα κακα, ειναι εδω μεσα.

καμια φορα απο συνηθεια ερχετε μαζι μου και στον υπνο, αντι να αποσυρθει, ερχετε και με πλακωνει, στα ονειρα μου, παιζει βιαιο παιχνιδι, και τοτε συνειδητοποιω οτι δεν μπορω να χαλαρωσω
αυτος που θα επρεπε να με προστατευει, τωρα με καταδιωκει, μεσα στα ονειρα μου,
και του λεω, φιλε! αυτο ειναι το δικο μου ονειρο! και δεν καταλαβαινει, κανει τα δικα του

οπα! μου λεει, και γω στο δικο σου ονειρο ,τοσο καιρο με τρεφεις, τωρα θα με κουβαλησεις
και σκαρφαλωνει πανω μου, απο το κεφαλι, στους ωμους, και με ντυνει , με ενα χοντρο μανδυα, δυσκινητο, αργο και στενο, που δεν μπορω να σηκωσω τα χερια μου, να καλεσω ανθρωπους κοντα μου, η να ζητησω βοηθεια, να ζητησω μια αγγαλια, η ενα χαδι. οχι
με κραταει σε σχεδον ακινησια, κλειστο το στηθος και τους ωμους, να προστατεψει ταχα την καρδια μου, απο ολους αυτους τους κινδυνους.

καμια φορα ερχετε η μητερα μου, με τραβα απτο χερι, μη μιλας σε αγνωστους! μη τους πλησιαζεις αυτους!
ειναι βρωμικοι, και φτωχοι!

φτωχη ειναι η καρδια σου, που δεν την αγγιζει κανεις, παρα μονο ο φοβος
καθε βραδυ της (καρδιας) κανει ερωτα μεχρι να αποκοιμηθει, με το υγρο και ζαρωμενο του χερι.

ηθελε ταχα να σε προστατεψει απο τους κινδυνους
που βρισκοντε εκει εξω, κανεις ομως, κανεις δε συνειδητοποιησε οτι ολοι αυτοι βρισκοταν μεσα σου!
ο κινδυνος ηταν μεσα σου.
ειναι αυτη η μεγαλη βαρια κουβερτα, που κουβαλας, και σε καταπινει,

η κουβερτα λεει προσεχε,
θα δειξεις αγαπη οταν βρεις καποιον που νε πει τα καταλληλα λογια και να κανει τις καταλληλες κινησεις, μεχρι τοτε, σιωπη.  Λες και η αγαπη εκφραζεται και υπαρχει μονο σε συγκεκριμενες και σπανιες στιγμες, αντι να ειναι μια μονιμη κατασταση, η πραγματικη συ φυση. Αυτη ειναι η κουβερτα, μια αποψη, η κοσμοθεωρια, οπως πχ, ο κοσμος ειναι επικυνδυνος, πρεπει να προσεχεις, κλπ, αντι η αγαπη ειναι παντου.
αυτη η αποψη κουβερτα ειναι σαν τα παχυα γκρι συννεφα που κρυβουν το φως του ηλιου, που ειναι για ολους ανεξεραιτως, και παντα , χωρις κανενα κανονα.


και υπομενει η καρδια,
παντα εκει, υπομενει, ακουραστη χτυπα και σε ζωοδοτει, μεχρι...

***

ετσι σηκωνω απαλα την κουβερτα να δω τι εχει απο κατω, μα ειναι δυσκολο αρχικα να την κουνησω γιατι ειναι ενταση μυων συσωρευμενη χρονια. Τοσοι μυες ολα αυτα τα χρονια ακουγαν σφιξου εδω, σφιξου εκει, συγκρατησου εδω, κρατα τα χερια κλειστα, τοσα μηνυματα εδω μεσα φυλακισμενα.

η με μια κινηση απλα να την πεταξω!
με μια συνειδητο-ποιηση
ειναι πιο ανετα χωρις κουβερτα!
απο συνηθεια την κουβαλω βρε!
αστην να παει με το παλιαμπελο!
αστην για κουβερτα!

μα η συνηθεια! η ...  συνηθεια!

και καθομαι εδω και παρατηρω, αγγαλια με την κουβερτα, το σωμα κανει τις δικες του κινησεις, απο συνηθεια, σφιγγει τους ωμους, σφιγγει το στηθος, κρατα χαμηλα το στομαχι, ελεγχει την αναπνοη, μην ερθει κανεις κοντα, να μη δειξει συναισθημα, σφιγγει τα δοντια, σφιγγει τη γναθο, χαλαροι οι γλουτοι απο την ακινησια, και ...

εδω παρεα με την κουβερτα,
και απο κατω η αγαπη!
η αγαπη που ολα τα μπορει! και ολα τα επιτρεπει! ακομα και αυτη τη χαζοκουβερτα, που τη φοραω χρονια
μα η αγαπη δεν γνωριζει ουτε χωρο ουτε χρονο, και ετσι αυτη ειναι η αληθινη κουβερτα που ολα τα χωρει!

αντι να βρισκεσαι σε μια συνεχη εξτασυ
εισαι σε μια συνεχη μιρλα
αυτη ειναι η κουβερτα
εντζόυ!
Με γεια!

2.7.2018