λουλουδια μπλουμ μπλουμ

νιωθω ανετα εδω στην απομονωση
που δεν ενωνομαι με το ολο ,  με το ενα
 ενωνομαιμε αιμε ζε τε αιμε
ζε τε αιμε πλου
μαι
μαι πλου
πλου πλου πλου πλου ντε πλου
ντε πλουμ
ντε πλουμ
ντι μπλουμ
μπλουμ μπλουμ μπλουμ
μπλουμ



λουλουδια
στον ταφο σου
σου πηγα
να θυμηθεις
οτι εισαι καλα
εκει που εισαι
και ας φοβασαι
ας βρηκες το δρομο σου
το ευχομαι
οπου εισαι
καμια φορα γυρνας ακομα να δεις τι χανεις
πως μεγαλωσαμε

μα δεν ειναι αυτο
το νοημα της ζωης

η σαρκικες αισθητηριες
τα αισθητηρια

ισως εσυ να ξερεις καλυτερα να μας πεις
που εχεις δει την αλλη πλευρα της ζωης


ξερω ητανε νωρις και δεν προλαβες να χαρεις
και δεν προλαβες

να αρεσεις στα αγορια
να σε θελουν
να σε εκτιμουν
να δουν την αξια σου
τα ομορφα ρουχα


εσυ μια φωνη
ενα κλαμα
ενας θρηνος


πηγα στον ταφο σου με λουλουδια
για να θυμηθεις οτι εισαι καλα εκει που βρισκεσαι
και δε χρειαζεται να νοσταλγεις
τις σαρκικες επιθυμιες

(και εγω μαθαινω απο σενα, τοτε δεν μπορουσα να νιωσω) 

τωρα που δεν εχεις σαρκα να σε βαραινει
επιθυμιες να ικανοποιεις
οργανα να σε τσακιζουν οι αναγκες τους
και οι αισθησεις
εχουν παει για υπνο βαθυ
τοσο που δεν νιωθεις τα ορια σου
εισαι πνευμα


νιωθεις;

γιατι τοση θλιψη;
αφου εισαι ελευθερη

αφησες ενα κομματι απο αστερι εδω
να συντροφευει
αυτους που ειχαν ελπιδες να ζησετε λιγο ακομα μαζι
τα λογια που ειπες
βαριες κουβεντες και πιο ελαφριες ελπιδες για μαζι η και χωρια
για ελευθερια
ασε με πια να φυγω να ζησω ελευθερη!

συμφωνιες, συμβολαια που εσπασαν
με μια ελαφρια κινηση της ψυχης που εφυγε απτο σωμα
για  ενα μεγαλο ταξιδι
εκει που δεν φτανουν τα ματια τα φυσικα και τα αυτια
το βλεμμα και τα χερια

μα καπου αναμεσα στα ονειρα
εκει που λεπτενει το πεπλο
τρυπωνεις καμια φορα και μου δειχνεις εικονες
εισαι ακομα κυριευμενη απο μια θλιψη
για αυτα που δεν εζησες
και ας ειναι ψεμα
και ας ειναι συνηθεια
και ας ειναι οτι θελει να ειναι

εσυ δεν εζησες
και με πικρα αφησες την τελευταια πνοη
για αυτο το ονειρο
αυτο το ταξιδι
και ξανα ξαπλωσες για τον αιωνιο υπνο
η τον προσωρινο
γιατι σηκωνεσαι που και που
σαν ερμη καταρα να μας θυμιζεις
τι αδικο που ειναι να μη σ'αφηνουν να ζεις

και να χαιρεσαι
να γεμιζεις μονη σου την πληγη με παλιο αιμα
και θυμησες
και να σκαλιζεις μονη σου αυτο που παλιωνει
και στεγνωνει
να γεμιζεις τον κουβα με εμετο και φαρμακα
και πικρα
που κανεις δε σε θυμαται

συγνωμη
κανεις να μην ερθει στον ταφο της!
κανεις!

αδικα λογια
ποσα κρατας στο σωμα!

ποση μνημη πια κουβαλαει αυτο το σωμα
γεματη η σαρκα με μνημη
γεματες οι αποθηκες
γεματες οι τσεπες
οι μυς και το λιπος
τα νευρα
το αιμα τα οργανα η καρδια

και ολα αυτα κατω απτο χωμα
της ληθης

και που και που ξαναγυρνας
οταν λεπτενει το πεπλο
να ενα ψυχοσαββατο
γυρνας εδω και δυο βδομαδες
γυρω γυρω
μια στον εναν και μια στον αλλον
σιωπηλα
ελπιζεις να σε προσεξουν
να δουν τα δωρα σου
οτι δεν εφυγες
πραγματικα
και καμια φορα προσεχουν σε ενα ονειρο
μια παγωμαρα
και μετα κοιμουντε παλι,
πισω στην πραγματικη ζωη

τωρα αρχιζει
το πραγματικο ταξιδι
νομιζα οτι σε ειδα νεκρη
μεσα στο μαγικο αυτο κουτι
ξαπλωμενη και παγωμενη , αγγιξα το χερι που ηταν καποτε δικο σου
και μετα σε αφησα
ειδα σε ονειρο οτι σε παω καπου πιο ψηλα, πιο ηρεμα, καπου σε καποιο σπηλαιο μεσα στη γη
απο πανω
και για δυο βδομαδες τωρα γυρνας,
και σε κλαιω ,
σιγανα
και για ακομα μια φορα
ζωντανευεις, για να πεθανεις ξανα

νομιζα οτι τα καταφερες, γλιτωσες το θανατο, μα εισαι το μονο ατομο που βλεπω να πεθαινει ξανα,
δυο φορες να κλεινει τα ματια
και να κειτεται στο μαυρο κουτι

δε ξερω πως τα καταφερες να ξαναγυρισεις
ισως πηρες καποια μαγικη χαρη, ισως κερδισες κατι καλο ,
και σου επετρεψαν να γυρισεις για λιγο

μια αλλη Περσεφόνη
και εσυ
αναδυεσαι απο το σκοταδι στο φως και παλι απτην αρχη

τι ειναι αυτο που χρειαζεσαι για να μαθεις ποια εισαι;
οτι εισαι πραγματι φως
και οχι σωμα
οχι μυαλο
οχι επιθυμια;
η μηπως ειναι ενταξει να υπαρχει η επιθυμια;

και εσυ νομιζεις οτι χανεις κατι απο εδω
ισως να ειδες κατι
οτι υπαρχει μια επιθυμια που νικα ολες τις αλλες
και δεν ειναι για τα λουσα και τη διασκεδαση, και το χορο
αν και δεν ειναι κατι κακο 
να απολαμβανεις τη σαρκα,

να μεγαλωνεις

απλα δεν ειναι αυτο.

να μεγαλωνεις


μια επιθυμια
για την ελευθερια
για την αληθεια
για τη ζωη

αυτο θα σου ελεγα αν μπορουσα να σου πω

οταν λεπτενει το πεπλο
θα ηθελα να σου απαλυνω τον πονο
να μη φοβασαι
για ολους εχει ο θεος
ολους τους φροντιζει
ολα τα πλασματα
αν μπορουν να εχουν πιστη
ακομα και αν εχουν περασει στην απεναντι πλευρα

δεν ειναι πολυ μακρια
καμια φορα το πεπλο ειναι λεπτο

μα μην
σε παρακαλω
μην
προσπαθεις να μπεις στο σωμα των αλλων
εχουν δικη τους ζωη
καμια φορα ειναι αδυναμοι
και δεν ξερουν
νιωθουν μονοι
και επιτρεπουν
μια σχεση παρασιτικη
η οπως λεγεται


πηγαινε στο φως αγαπημενη
αυτη ειναι η μονη σχεση που αξιζει

με το φως !

7 3 2020